darazenkija, a vam davodzilasia u szkole sa zvankom vybiehac z prybiralni i na hadu (uzo u kalidory) naciahvac i zaszpilivac sztany, kab nie spaznicca na urok? A vos ja tak prabiehlasia.... perad adzinadcatym klasam... m-da... mianie jany pavinny na douha zapomnic...)))

эх... першы тыдзень пасля вакацый - и мы дзяжурым... а гэта значыць, што на занятки не ходзим, г.з. вакацыи працягваюцца... )))

Z 1 KRASAVIKA! Usim zadaju u hety dzien udala razviesci siabrou!

Ludzi, mo u kaho josc idei, jak mozna paprykalyvacca u szkole na 1 krasavika?

U nas vielmi czasta lamajecca liut. Nu vos u adzin z takich dzion my z adnaklasnicaj zachodzim u pad’ezd. Naciskajem knopku liuta – nie jedzie. Naciskajem jaszcze raz – nichera. Narmalnyja b ludzi pakinuli b hety liut I pajszli sabe liesvicaj, a my vos nie narmalnyja. Vyraszyli razdzvinuc dzviery I pahliadziec szto u szachcie. Karacej kazuczy, zahliadvali u szachtu na koznym paviersie z HROMKIMI vozhlasami “Nichera sabie!” ci “prykolna!” Na 5 paviersie razdzvihajem dzviery, a tam ciomna (na usich pavierchach harela sviatlo).
Ja(u szachtu): E-e-e-e-ej!?
A adtul mne u adkaz: “Ej!”
Ja: Vy szto zastrali? Moza vam dapamahczy?
Czamusci ja sapraudy padumala, szto tam niejki dziadzka siadzic I nia moza vybracca. I u hety momant adczyniajecca dzviery. Tam staic dziadzka I pytaecca: “Ну и чем ты мне поможешь?” Da majoj adnaklasnicy adrazu dapiorla, szto heta liucior, a da mianie nie. Jana paczynaje sniajacca, ja staju, hliadzu na hetaha dziadziu, ne razumieju, szto heta jana smiaecca I szto ja pavinna jamu. Nu a kali da mianie dajszlo – heta bylo nieszta: taki smech… Potym uvies dzien uzhadvali. A na zautra uvies klas viedau, jak ja lifciara ratavala…)))

Атрымала па ЧГД адзін у журнал за самастаялку. Самае крыýднае, што напісала ýсе заданні і ведала гэты параграф напамяць!!!! і вы, пэýна, спытаеце чаму адзін. А я вам адкажу... таму што падказвала суседу па парце...
Я(ужо пасля ýроку): чаму адзін?
Яна: Понимаешь, я должна объективно выставлять оценки ученикам.
Я: і вы скажаце, што гэта было абъектыýна?
Яна: Если Артёму *так клічуць хлопчыка, якому я падказвала* ты подсказываешь, то у него повышается оценка. Вот я и должна компенсировать повышение его оценки понижением твоей...
У мяне нават і слоý не знайшлося, каб её нешта адказаць... усё роýна падказваць буду, хай застрэліцца....

Usio ciesnili IP, ciesnili - niczoha nie atrymlivalasia. Dyk zaraz dadumalisia!!!
Usio, ab'iaulaju bajkot (ci nie bajkot, nie viedaju jak pravilna nazvac)....
Zaraz pa mahczymasci budu kupliac tolki u IP. A kali ty nie IP - niecher pradavac!!!

У суботу паехала на Першамайскі раён да былых аднакласнікаў. Вечарам, калі ўжо ішлі дадому, пабачылі дзіцячую пляцоўку (дакладней яна ўжо даўно там стаіць, але вось нас, ск завецца, прыпёрла)... кхе... гэта называецца "no coments", але фоткі будуць пазней =)))

"Взвращение кота" - такое фуфло!

а мы ўчора ў снежкі пагуляліся... Яшчэ сяброўкіна сабака ў шчаку ўкусіла))) прыйшла ўся мокрая... нават, прабачце, трусы мокрыя...хм... а сёння прачнулася і ўсё баліць... але давольная...!

Vielmi daůno ja prabiła sabie druhuju I treciuju dzirki ů vuchie. I tak atrymałasia, što na miejscy prakoła pačała rasci niejkaja chierniuška. Nu pajšli da doktara, jon pasłaů nas u ankałahičny centr. Nu pryjšli tudy. Zachodzim u patrebny cabinet. Tam siadzić taki mileńki dziadok, ułybajecca taki. Nu ja dumaju: “vo kłasna. Zaraz cichońka pahladzić I ůsio!” Aha! Zaraz! Dzidok hlanuů na vucha I adrazu: “vušy druhi raz kałoła?” Nu ja I adkazała, što jość. Jon pačaů varčać. A kali pabačyů druhuju dzirku na druhim vuche, jak pačaů kryčać! Jo-majo! Vo dzidok daje! Karaciej smatalisia my ad jaho… =)))
Voś jokija ů našy časy božyja aduvany… =)))

"дуратские причёски вдохновляют на гениальные идеи" - чысцейшая праўда!!!

дрэнна, што гэта я не зрабіла тым летам... але і зараз таксама нармальна... гэта мая "любімая" адміністрацыя 13 школы... усе хто пабачыў са школы - адразу перакачвалі сабе... +) таму што мы дазналіся чым яны займаюцца пасля працы... ;р
( арыгінал1 )
( арыгінал2 )
( гы-гы )

Я заўважыла, што я прыцягваю да сябе ўсе кур’ёзы… Калісці ў школе, у прыбіральні, хацела павярнуць кран. Павярнула, а сам кран застаўся ў мяне ў руце… =))) памятую, што ў гэты момант з Владай можна сказаць папалам слажыліся ад смеху…
На днях едзем з сяброўкамі ў аўтобусе і я пачынаю ім расказваць свой сон. Кажу: “Слухайце, мяне ледзь за чурку замуж не выдалі…” Паварачваю галаву – зусім побач стаіць чурка і злосна на мяне глядзіць… =))
Потым, у гэты ж дзень ідзем па вуліцы. На сустрэч ідуць нейкія два алкаша. Я іх не бачу, бо занята размовай. Расказваю пра хлопцаў: “У ніх такія рожы спітыя, як ў алкашэй… І падобныя! Што Андрэй, што Вася – адны і тыя ж булдоны!” І сказала гэта я не ціха. Потым падымаю галаву і бачу злосна-здзіўлённы погляд алкашэй…

А вось як па мне, дык чым далей ідзе кінематограф па кнігам Дж. Роулінг, тым адстойней атрымліваецца... Шчыра кажучы, мне больш падабалася первая частка. Потым вышла другая - ну... цікава... Трэцяя - цярпіма... Чацвёртая - ніхера не зразумела!!! Хоць я і чытала, але ў фільме прапусцілі такія вялікія кавалкі, што піпец! Я ужо баюся таго, што будзе ў пятай, бо па кнігам яна мне больш за ўсіх спадабалася... Але паглядзець гэтую пяту хачу...

Звычайна калі я вучылася я часта не прыязджала да дому начаваць і палову начэй тыдня праводзіла у Менску. І вось сёння лажу па кампутары і бачу, што было у маім пакоі, калі мяне не было!!! Нейкія цыыыыпляткі, якіх я ўпершыню бачу, ўстроілі там флэт і танчылі бугі-вугі! Пры чым на маім стале і дыване!!!!! Ух!!! Хай толькі знайду злачынцаў!!! =)))
( Картинка 684x537, 85,07 КБ )
( Картинка 650x423, 63,46 КБ )

Усе для ўсіх

Я жыву для цябе, а ты – для яе,
Яна жыве для яго, а ён – для мяне....

Навошта тое шукаць, што не можаш знайсці?
Навошта марыць пра тое, што ня можа адбыцца?
Навошта хутка бяжаць, калі можна проста ісці?
Навошта гарэлку піць, калі можна проста забыцца?

Я чакаю пакуль ты забудзеш яе,
На крок аглянешся назад,
Я адчуваю: ты ўжо бачыш мяне,
Ты ідзеш да мяне, але нельга назад.

Ты бачыш: у мяне выраслі крылы,
Яны раслі, калі я чакала цябе,
Я больш не буду чакаць, раскіну крылы,
Палячу – і ў бездань звалюсь з-за цябе...

Там сустрэну анёла, што сярод іншых згубіўся.
Ён раскажа пра неба, пра зоры і сонца,
Раскажа як начамі ён з бесамі біўся,
І раскажа мне тайну, што ён - гэта і ёсць я...

Я выратую сябе, толькі для таго,
Каб ты жыў на зямлі для сябе,
А пакуль я знікаю ў небе ад таго,
Што ты знікаеш у бездні з-за яе.

Ты бачыш маё жыццё, як на далоні,
Я ведаю пра цябе ўсё, а ты не верыш,
Цяпер ты ўжо ў маім палоне,
Ты ведаеш, што не зможаш збяжаць, і церпіш.

Церпіш... Чакаеш мяне...
Думаеш позна? Верыш - не позна!
Здаецца, ты будзеш доўга чакаць,
І шукаць пра што марыш...

Навошта шукаць тое, што ўжо знойдзена?
Навошта марыць пра тое, што ўжо адбылося?
Ты ўжо нават не разумееш, што зроблена.
Я ўжо не паверу у тое, у што паверыць давялося...

Ты жывеш для мяне, я – для яго,
Ён жыве для яе, а яна – для цябе....

"...а як ты паглядзеш у вочы магутнаму богу?
ці проста таму, каму ты перакрэслиў дарогу?.." (с)
а вось вы на сённяшні момант здольныя на гэта?

слухайце... а як классна мне зараз...
сяжу з чашкай гарачай кавы...
у пакоі ціха-ціха грае enigma і нагадвае пра добрыя дзесятага штрых...
З адчыненага балкона вее начной прахладай...
чуваць конікаў з вуліцы...
крута...

П.С. і самы прыкал у тым, што хрэн я гэта бы ўсё заўважыла, калі б predatorre проста не ўзгадаў пра балкон...

1. Взять ближайшую книгу.
2. Открыть на странице 123.
3. Найти третье предложение.
4. Поместить оное в своем ЖЖ вместе с этими инструкциями.
* Не пытайся выбрать книгу, возьми ту, которая ближе других в данный момент.

"Получается, что тег удовлетворяет всем трём правилам в таблице стилей.

Хрень нейкая... =)